boekomslag Margje Woodrow - Fake trip

Een vierdaagse schooltrip naar Barcelona. Iedereen hoopt te chillen op het strand en wil stiekem het nachtleven verkennen. Helaas staan er verplichte excursies op het programma. Dan gebeurt er een afschuwelijk ongeluk in de Sagrada Familia. Gruwelijke details worden verspreid via social media. In een duizelingwekkend tempo komen geheimen bloot te liggen. Maar wat is echt en wat is fake news? Kunnen Demi en Billy deze ramp stoppen? Of volgen er meer slachtoffers?

ikvindlezenNIETleuk meer info over boek

Over het verhaal

De stekende pijn in mijn schouder is niet te doen. Het trekt door naar mijn nek. Bij elk beweginkje verkramp ik. Zweet prikt in mijn oksels. Stomme coltrui. Hoe doe ik dat straks in snikheet Barcelona? Vier dagen lang? Ik had me ziek moeten melden. Het programma zit vol met dingen waar ik niet aan mee kan doen. Mijn smoezen zijn op. Van de trap gevallen. Met mijn fiets tegen een hek gebotst. Een bal in mijn gezicht gekregen. Ik verzin van alles en doe alsof ik de grootste kluns op aarde ben. Toch kijkt Brands, mijn mentor, me steeds vaker vreemd aan. Gelukkig vraagt hij niet door. Nog niet. Waar blijft hij eigenlijk? Over ongeveer twintig minuten stappen we in het vliegtuig. We zijn al door de securitycheck geweest en hangen in de wachtruimte bij de gate. De stewardessen staan bij de balie klaar om ons te laten instappen.

Demi gaat met haar klas op schoolreis naar Barcelona. Ze heeft er niet heel veel zin in. Eén van de docenten die mee zou gaan naar Barcelona is niet op komen dagen. Niemand weet wat er aan de hand is. Toch stapt het hele gezelschap op het vliegtuig.

Er komt geen beweging in de rij voor de ingang van de Sagrada Familia. Zelfs met online gekochte tickets is er geen doorkomen aan. Ik veeg over mijn voorhoofd en ruik aan mijn oksels. Binnen zal het een stuk koeler zijn. Ik ben benieuwd. De wandeling hiernaartoe vond ik al leuk. De huizen, straten en stoepen; het is zo anders dan in Nederland. Alsof ze in Spanje meer gevoel voor mooie dingen hebben. Meer respect voor de architectuur van vroeger. Het zijn echt oude, hoge gebouwen waarin mensen wonen en winkels of kantoren zijn gehuisvest. Geen nieuwbouw. Nergens saaie betontegels. In plaats daarvan keien, afgewisseld met straatstenen of chique tegels. Volgens mij liep ik net zelfs over marmer. Het ruikt er wel naar uitlaatgassen. En riool. In een smalle straat dampte de lucht door de putdeksels heen.
Stefan en Alec zijn ertussenuit geknepen. ‘Zó geen zin in die kutkerk,’ had Stefan gezegd. ‘Ga je mee?’ Hij wees naar een straat met terrasjes een eind verderop. ‘Lekker een koud biertje drinken?’ Doe normaal, dacht ik. Is toch respectloos? Maar ik zei: ‘Ik kom zo wel. Eerst hier kijken.’

Billy is bevriend met Stefan en Alec. Hij begint steeds meer te twijfelen aan deze vriendschap. Stefan en Alec zijn pestkoppen en hebben constant onaardige opmerkingen naar anderen.

Ze gaan met de hele klas op excursie naar de Sagrada Familia, de kerk van architect Gaudí waar al heel lang wordt gewerkt. Terwijl ze wachten op de lift komt er bij alle leerlingen een filmpje binnen op hun telefoon. Hierin is hun docent Brands te zien terwijl hij vastgebonden is. Het lijkt een echt filmpje. Is dat de reden waarom Brands niet mee is met de Barcelona-reis? Maar wat is er met hem gebeurd? En waarom zegt Jensen, de docent die mee is naar Barcelona, dat Brands ziek is?

‘Het dus nep!’ zegt Jensen voor de derde keer. ‘Onzin.’ Hij klinkt alsof hij het zeker weet. Boosheid spat alweer van zijn gezicht. ‘Een heel flauw bewerkt filmpje. Ook nog eens erg slecht gemonteerd. Tjongejonge.’
‘Nou…’ zegt iemand.
‘Natuurlijk is dit meneer Brands niet,’ gaat Jensen verder. ‘IK mag hopen dat jullie intelligent genoeg zijn om dat te snappen. Meneer de Brands is geen vrouw en ik zie hier duidelijk een stippeltjesjurk en hoge hakken.’
‘Of u hebt een bril nodig,’ zegt Maud. ‘Want dit is absoluut wél het gezicht van meneer Brands.’ Het komt voor haar doen fel uit haar mond. Haar tranen zitten net zo hoog als de mijne.
‘Onzin,’ blaft Jensen. ‘En dit getuigt van weinig respect. Typisch Alec.’
Ik knik. Alec deelt wel vaker filmpjes. Grove, heftige, soms grappige of smerige dingen. Anderen doen dat ook. Cheyenne bijvoorbeeld. Mavis heel af en toe. Het was een tijdje terug zelfs een domme hype: wie plaatst de ergste video’s? Tijdens tussenuren, in de les of thuis speurden ze alles online af. Hoe schokkender, viezer of grappiger, hoe beter. School stuurde er zelfs een mail over met het dringende verzoek ermee te stoppen. Meestal verwijderde ik de filmpjes voordat ik ze bekeek. Zeker als ze door Alec, Stefan en een paar andere jongens werden geplaatst. Dan wist ik al: dit is heftige shit.
Wacht! Nu pas dringt het tot me door. Dit kan inderdaad wel eens een flauwe grap zijn van Alec. Belachelijk natuurlijk. Maar hij heeft allerlei van die videomontage-apps.
Ik word rustiger. Jensen heeft gelijk. Het is flauw en nep.

Nadat iedereen weer rustig is geworden gaan ze met de liften naar boven. Ze bekijken het uitzicht en lopen dan via de wenteltrap weer naar beneden. Het zijn ongeveer vierhonderd treden. Een heel eind dus. Billy en Demi lopen achteraan en doen het rustig aan.

Noodkreten galmen ons tegemoet. Hoe dichterbij we komen, hoe meer paniekerige stemmen door elkaar schreeuwen. Jensens stem knalt erbovenuit. ‘Aan de kant! Afstand houden!’
Al die treden maken me nóg draaieriger. De schroef in mijn linkerknie zeurt weer. Een paar tellen sta ik stil. Billy ook. Via de opening in het midden van de trap gluurt hij naar beneden. ‘O nee,’ zegt hij. ‘Het is iemand van ons.’
Er komt geen einde aan de treden. Sirenes klinken dichtbij. Door het raam zie ik dat mensen uiteenwijken om de ambulance door te laten. Hulp is onderweg. Nu al. Maar waarvoor?
Ongeveer halverwege de trap kom ik Joudia als eerste tegen. Aangeslagen zit ze op een tree.
‘Wat is er gebeurd?’ vraag ik.
Met rood behuilde ogen staart ze me aan. Een stukje verderop staat Maud voorovergebogen, alsof ze moet overgeven. Haar blonde haren hangen over haar gezicht en haar schouders schokken. Ik duw een pluk opzij. Met een nat gezicht kijkt ze op. ‘Hij is ge-gevallen,’ zegt ze snikkend. ‘H-het is heel erg.’
‘Wie?’ Maar ik zigzag al tussen de anderen door naar beneden. In de gauwigheid werp ik door de smalle opening een blik naar buiten. Volgens mij ben ik halverwege de trap. Ik vlieg de bochten om en bots bijna tegen Isabel op. Ik duw haar opzij.
En dan zie ik het.
Bloed. Veel bloed op de treden.
Holy shit!

Alec ligt in een grote plas bloed. Wat is er gebeurd? Heeft dit te maken met het filmpje over Brands?


Luister naar het begin van dit boek…

Of klik hier en ga naar het Youtube-kanaal van Ikvindlezenleuk

Mening over het boek

Recensie van Ikvindlezenleuk (Mathilde) (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
Geleend bij de bibliotheek
Wat vind je van het boek?
★★☆☆☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk, dit boek was genomineerd voor de Prijs van de Jonge Jury 2021
Welke steekwoorden passen bij het boek?
avontuurlijk, geheimzinnig, spannend, verrassend, vervelend, zielig
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt? Wat vind je van de illustraties?
nee
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
meerdere hoofdpersonen
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
nee
Waar speelt het verhaal zich af?
tijdens een schoolreis in Barcelona
Wat vind je leuk aan dit boek?
ik vind het leuk dat het verhaal zich afspeelt tijdens een schoolreis
Wat vind je niet leuk aan dit boek?
ik vind het niet leuk dat er zoveel aan de hand is met de leerlingen. Er is heel veel drama in het verhaal. Ook zijn sommige problemen opeens opgelost. Dat vind ik niet realistisch
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
nee
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
voor jongeren vanaf een jaar of 12 die houden van spannende verhalen
Wil je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik wil het boek niet nog een keer lezen