boekomslag Tjibbe Veldkamp - De lovebus

Uit de verre omtrek komen jongeren naar bar-dancing Boerema om te drinken, te dansen en elkaar te versieren. Voor wie meer wil dan zoenen is er de lovebus. Die staat buiten het dorp geparkeerd en kan per halfuur gehuurd worden. Op zaterdagavond 7 februari 1976 zit J.J. aan de bar te wachten op klanten voor ‘zijn’ lovebus. Cathelijn heeft de bus gereserveerd maar ze moet alleen nog iemand vinden om ermee naartoe te nemen. Tammo staat langs de dansvloer in de hoop op een meisje dat nu eens niet moeilijk doet over seks en hem permizzie geeft. En Mina ziet hoe de jongen op wie ze hopeloos verliefd is een wildvreemd meisje omhelst. Dat is het begin van een bizarre avond die eindigt in doodslag. En liefde.

ikvindlezenNIETleuk meer info over boek

Luister naar het begin van dit boek…

Of klik hier en ga naar het Youtube-kanaal van Ikvindlezenleuk

Over het verhaal

J.J. reed door het besneeuwde Groninger land. Hij had één handschoen aan het stuur van zijn Kapitein Mobylette. Met zijn andere handschoen drukte hij zijn cowboyhoed op zijn helm. De Mobylette was een damesbrommer en die hoed op de helm was vast een bezopen gezicht, maar dat interesseerde hem allemaal weinig. Hij was de chauffeur van de lovebus. Dan maakte het niet uit waar je op reed of hoe je eruitzag.
Hij sloeg af, nam de bocht ruim vanwege de gladheid en reed het pad op naar een vrijstaande schuur. Iemand stond hem op te wachten. Het was een meisje in een jas van aan elkaar gestikte lappen in allerlei kleuren. Haar gezicht was bleek. Niet zo wit als de sneeuw, maar veel scheelde het niet.
Hij hees de brommer op de standaard. Hij zette de helm met de cowboyhoed af, zette de hoed weer op en tikte ertegen bij wijze van groet. Hij was beneiuwd wat ze hier kwam doen.
‘Wat ís de lovebus?’ Ze legde de klemtoon op ‘is’, alsof ze al een tijdje over de bus stonden te praten.
Het was een plek voor stiekeme seks. Maar misschien had zij liever een romantischer antwoord.
‘Een plek waar je samen kunst zijn met je geliefde,’ zei hij.
‘Voor seks, bedoel je?’
‘Voor wat je maar wilt.’
Hij was negentien. Hij deed dit werk nu bijna een jaar, en in dat jaar had hij nooit een vrouw in de bus gehad die jonger was dan hij. Dit meisje droeg kinderwanten zonder vingers en leek niet ouder dan zestien. Maar hij kon altijd proberen haar de bus te verhuren. Het was zijn werk. Hij stak zijn hand uit. (blz. 7)

J.J. is 19 jaar en is de chauffeur van de lovebus. Elk weekend parkeert hij de lovebus ergens op een donker plekje in de buurt van een dorp op het platteland van Groningen. Zelf zit hij dan in de plaatselijke disco en de lovebus kan voor een uurtje gehuurd worden. Vandaag zit hij in bar-dancing Boerema. De lovebus staat in het Duvelswold. Tammo en zijn vriend Theo staan diezelfde in bar-dancing Boerema. Ze kijken naar de meisjes om zich heen. Ze weten dat de lovebus vanavond in de buurt is. Ze kennen de lovebus alleen van verhalen…

Te Kort kwam aanlopen – zoals gewoonlijk met de kin op de borst, alsof hij bang was om zijn kop te stoten. Theo de Korte heette hij, maar iedereen noemde hem Te Kort, waarschijnlijk omdat hij behoorlijk lang was. Hij klemde vier glazen bier tussen zijn handen en gaf er twee aan Tammo. Eén glas goten ze meteen naar binnen. Het andere was om rustig uit te drinken. Het stond lekkerder met een glas in je hand.
‘Bij de boxen staat ‘n plank!’ riep Te Kort in Tamma’s oor. De muziek maakt praten lastig. De jongens uit het dorp kenden twee soorten meisjes – als ze onder elkaar waren. Matrassen hadden grote borsten. Planken niet. ‘Ze kijkt naar je.’
Mina! dacht Tammo. Misschien wilde ze hem toch! Hij draaide zich half om. Naast de installatie van de deejay stond inderdaad een meisje en ze keek inderdaad hun kant op. Spijkerbroek, witte blouse, blond haar tot op haar schouders. Hij kende haar niet. Hij had kunnen weten dat het Mina niet was, want geen jongen met ogen in zijn hoofd zou Mina een plank noemen. Maar deze hier was zo plat als het land.
‘Die wil ik wel,’ riep Te Kort.
Ze grijnsden was. Ze wilden ieder meisje wel, op zaterdagavond in bar-dancing Boerema. Ze hoefde niet mooi te zijn. Ze hoefde niet lief te zijn. Ze hoefde alleen maar permizzie te geven. Tot een uur of twaalf tenminste, want tegen die tijd hadden de jongens zoveel gezopen dat permizzie er minder toe deed. Daarom dronken ze. Als Te Kort genoeg ophad pakte die een meid vast en duwde z’n tong in haar mond. Tammo net. Hij was meer van het voelen. Hand op een bil, hand op een borst. (blz. 23)

Er staat een onbekend meisje op de dansvloer. Tammo vind haar mooi. Opeens komt ze naar hem toe. Niet veel later vraagt ze hem of hij mee wil met haar naar de lovebus. Natuurlijk wil hij dat! De band van de zijn brommer blijkt lek te zijn, dus ze gaan samen op haar fiets.

Bij de Gesingerweg ging hij rechts. De wind kwam nu van opzij. Hij reed langzaam en slingerde expres een beetje, zodat het licht steeds in de berm scheen. Ineens viel het op verschillende sporen die naar rechts liepen. Tammo sloeg af en volgde de sporen, die meteen naar links bogen. Deze zijweg stond blijkbaar schuin op de Gesingerweg. Zodra Tammo dat bedacht wist hij exact waar ze waren: aan het begin van de Duvelsdiek. En hij wist meteen ook waar de lovebus stond: in het Duvelswold.
‘We gaan goed!’ riep hij over zijn schouder.
Het Duvelswold was een bos van niks, een halve hectare op zijn hoogst. Maar het was wel een goede plek om een lovebus te parkeren. Er kwam daar geen mens.
De sneeuw probeerde de sporen te bedekken, maar Tammo zag ze toch. Ze slingerden door elkaar. Dunne zwabbersporen van een fiets, bredere sporen van brommers of motoren en ene nog breder dubbel spoor van een auto of lovebus.
De voorlamp scheen op witte stammen: het Duvelswold. De weg boog naar rechts, en toen zag Tammo, op niet meer dan twintig meter, rood lichtschijnsel. Hij hield op met trappen en ze gleden ernaartoe. Licht scheen door rode gordijnen. De gordijnen zaten voor ramen en de ramen waren, dat kon niet anders, van de lovebus. Ze hadden het gehaald.
Wel gek dat er binnen licht brandde. (blz. 38)

Waarom brandt er nog licht in de lovebus? Zal Tammo de avond van zijn leven hebben?

Mening over het boek

Recensie van Ikvindlezenleuk (Mathilde) (ouder dan 18 jaar)
1. Wat vind je van het boek?
★★★★☆
2. Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Ik heb het boek van de uitgeverij gekregen om er een recensie over te schrijven
3. Waar gaat het verhaal over?
Zie hierboven
4. Wie is de hoofdpersoon?
Dit boek heeft meerdere hoofdpersonen, namelijk Tammo, Mina en Cathelijn
5. Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
Ik zou de lovebus wel eens willen zien. Ben benieuwd hoe fout het er van binnen uit ziet
6. In welke periode speelt het verhaal zich af?
In februari 1976
7. Waar speelt het verhaal zich af?
in een dorpje in Groningen
8. Waarom moeten anderen dit boek lezen?
Het is een spannend en verrassend verhaal over vriendschap, verliefd zijn, jaloezie en dood
9. Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Nee
10. Wil je meer boeken van deze schrijver lezen?
Ja